درباره استاد محمد مهدی مهندسی (ره)

جمعه, 22 مرداد 1395
این مورد را ارزیابی کنید
(0 رای‌ها)

گفتگوی گروه پژوهشی معارف اسلامی با حضرت استاد حسن رمضانی

موضوع: استاد محمد مهدی مهندسی (ره)

 

استاد معظم فلسفه و عرفان حوزه علمیه قم در گفتگو با گروه پژوهشی معارف اسلامی گفت: حضرت آقای مهندسی رحمت الله علیه خیلی تحت تاثیر اخلاقی آیت الله انصاری شیرازی بود و خصوصیت بارز استاد انصاری شیرازی، تواضع ایشان است و جناب آقای مهندسی این خصوصیت بارز ایشان را نیز گرفته بود.

استاد حسن رمضانی ادامه داد: علم، موشکافی علمی، درس، بحث و دقت‌های علمی خیلی مهم است اما چیزی که مهمتر هست آدم بودن یک شخص است. شخصی که بشود درباره اش به عنوان یک انسان، حساب کرد. و حضرت استاد مهندسی رحمت الله علیه صرف نظر از علم و دقت علمی و موشکافی عالمانه که داشتند، آدم بودند، آدم خوبی بودند، انسان بودند.
استاد رمضانی افزود: بارزترین صفت ایشان، تواضع و احترام به طرف مقابل بود.

 

استاد با اشاره به خاطره‌ای گفت: حضرت آقای مهندسی در سفری که به کردستان داشتند و منجر به تصادف شد و کتف ایشان شکست، مدت زیادی در بیمارستان بودند و بعد منتقل شدند به خانه خود و آنجا استراحت می‌کردند. ما در منزل برای عیادت خدمت ایشان رسیدیم. آقای مهندسی با توجه به آن تواضع و روحیه خضوعی که داشت فرمود: من حاضرم این تصادف دهها بار تکرار شود و این کتف، دهها بار بشکند فقط و فقط به خاطر اینکه این جلسه عیادت شما از من تکرار شود. من اگر می‌دانستم که آن تصادف منجر به این عیادت شما از من می‌شود، خودم به استقبال آن تصادف می‌رفتم!

استاد رمضانی افزود: واقعا ایشان چنین روحیه متواضع و فوق العاده خاضعی در برابر دوستان داشت.
استاد رمضانی ادامه داد: هر وقت از ایشان می‌پرسیدیم حالتان چطور است؟ با تادّب خاص خودشان می‌فرمودند: مگر می‌شود حال من بد باشد در حالی که با شما حرف می‌زنم، با شما سخن می‌گویم، این نعمت است وووو . این حرفها از دید ما مجاز بود و می‌گفتیم که تو را به خدا مجاز گویی نکنید ولی ایشان به این مسائل معتقد بود و آنها را حقیقت می‌دانست و می‌فرمود: شما مجاز بدانید من حقیقت می‌دانم.

اصلا و ابدا در برابر دوستان انانیت نداشت، خودبینی و خود محوری نداشت، خاضع بود.
آخرین باری که با ایشان بودیم سفری بود که با اعضای هیئت مدیره مجمع عالی حکمت اسلامی خدمت استاد علامه حسن زاده آملی رسیدیم تا هماهنگی‌های لازم برای مراسم تجلیل از استاد حسن زاده، صورت پذیرد.

کاری از ایشان صادر شد که هیچ کس آن را نکرد. دیگران خدمت علامه رسیدند و مصافحه و معانقه‌ای کردند، بعضی‌ها جرات به خودشان دادند و دست علامه را هم بوسیدند. ولی ایشان علاوه بر مصافحه و معانقه و دست بوسی، یکدفعه افتاد به زمین و روی پای استاد حسن زاده آملی را بوسید و بعد به زمین زیر پای استاد حسن زاده دست می‌کشید و به صورت خود می‌مالید.

گر چه آقای حسن زاده حالت خاصی بهش دست داد و گفت: آقا آقا! اینا بنا نبود! اینا بنا نبود! ولی این هم حاکی از همان روحیه خضوع و تواضع و فانی بودن آقای مهندسی در انسانهای برتر بود.

بعد از این سفر، آقای مهندسی به خاطر گرفتن تربیت ابا عبدالله الحسین علیه السلام به پژوهشگاه (علوم و فرهنگ اسلامی) آمدند، که یک روز دیدنی بود و هر کدام از رفقای ما که اینجا بودند و حضور ایشان، حرکات و سکنات و خضوع و تواضع ایشان را دیدند، الان همه آنها آن روز را نقل می‌کنند و به زبان مي‌آورند؛ راستی آن روز چه حالتی ایشان داشت، وقتی از در وارد شد چطور بود و بعد هم که خواست خداحافظی کند چطور خداحافظی کرد و ... گفتم بله جناب آقای مهندسی یکی از خصوصیاتش همین برخوردها بود و آخرین دیدار ما همین جا دم در بود و با آن هیئت و حرکات خاص خداحافظی کرد و رفت.

دیگر ما ایشان را ندیدیم که در مدینه خبر سکته ایشان رسید و در مکه خبر ارتحال ایشان را شنیدیم و همان شب فقط و فقط به نیت ایشان به بیت الله تشرف پیدا کردم و به نیابت از ایشان نماز خواندم.

امیدوارم که ان شاء الله اگر ما کار خیری نکردیم، این کار خیر از ما در دفتر اعمال ایشان ثبت باشد و این حق دوستی چند ساله را اینطور ادا کرده باشیم گرچه نمی توانیم. خداوند ایشان را با اولیای خود محشور کند.

{jcomments on}

خواندن 4393 دفعه آخرین ویرایش در یکشنبه, 21 شهریور 1395