تحریف در کتاب‌های بزرگان/ تحریف در فتوحات مکیه

جمعه, 22 مرداد 1395
این مورد را ارزیابی کنید
(0 رای‌ها)

يكى از مصيبت هاى بزرگ براى علماى اماميه بلكه براى اسلام و عالم علم اين كه منتحلين به دين اسلام به تحريف كتب اكابر علماء دست يازيده ‏اند و برخى از كتابها را به كلى مثله كرده‏ اند. اين سيرت سيئه بعد از پيدايش چاپ خيلى ريشه دوانيده است و در چاپخانه‏ ها رسم شده ‏است.

يكى از اين كتب تحريف شده كشكول شيخ بهايى به چاپ مصر است كه كسانى او را ديده ‏باشند مى ‏دانند چه بلايى بر سر اين كتاب آوردند از جمله اين كه: آن چه كه در منقبت حضرت صديقه طاهره فاطمه زهراء بنت رسول الله بوده‏ است كه از جوامع‏ روايى عامه در آن روايت شده ‏است برداشته ‏اند.

و ديگر تاريخ ابو جعفر طبرى است كه در هنگام طبع تحريف كرده‏ اند، زيرا ابن اثير در كتاب تاريخش مى ‏گويد من از تاريخ ابو جعفر طبرى نقل مى ‏كنم مگر آنچه را كه در مثالب اولى و دومى و سومى آورده‏ است نقل نمى‏ كنم. در كجاى تاريخ طبرى چاپ شده مثالب آنان است.

 

و ديگر فتوحات مكيه محيى الدين عربى است كه در نكته 602 گفته ‏ايم. يكى از نمونه‏ هاى بارز تحريف آن اين است كه باب سيصد و شصت و شش آن درباره قائم آل محمد عليهم الصلوة و السلام است.

ابو الفضائل شيخ بهائى در شرح حديث سى و ششم كتاب اربعينش گويد:

خاتمة انه ليعجبنى كلام فى هذا المقام للشيخ العارف الكامل الشيخ محيى الدين بن عربى اورده فى كتاب الفتوحات المكية، قال رحمه الله فى الباب الثلاثمائة و الست و الستين من الكتاب المذكور ان لله خليفة يخرج من عترة رسول الله صلى الله عليه و آله من ولد فاطمة عليها السلام يواطى اسمه اسم رسول الله صلى الله عليه و آله، جده الحسين بن على عليهما السلام يبايع بين الركن و المقام، يشبه رسول الله صلى الله عليه و آله و سلم فى الخلق بفتح الخاء و ينزل عنه فى الخلق بضم الخاء الخ.

در فتوحات چاپ شده چه از طبع بولاق در چهار مجلد، و چه طبع ديگر مصر در هشت مجلد و چه چاپ بيروت همگى حسين را به حسن تحريف كرده ‏اند.

 

مهم‏تر اين كه در اصل فتوحات پيش از تاريخ چاپ هاى ياد شده چند سطر از عبارت شيخ را كه امام قائم را تا پدرانش نام برده ‏است بر داشته ‏اند. چنانكه عبد الوهاب شعرانى متوفاى 973 در جلد دوم كتاب يواقيت و جواهر صفحه 145 طبع دوم جامع‏ از هر مصر سنه 1307 ه عبارت شيخ را از باب مذكور چنين روايت و نقل كرده ‏است:

و عبارة الشيخ محيى الدين فى الباب السادس و الستين و ثلاثمائة من الفتوحات: و اعلموا انه لابد من خروج المهدى عليه- السلام، لكن لا يخرج حتى تمتلى‏ء الارض جورا و ظلما فيملاها قسطا و عدلا و لو لم يكن من الدنيا الا يوم واحد طول الله ذلك اليوم حتى يلى ذلك الخليفة و هو من عترة رسول الله (ص) من ولد فاطمة رضى الله عنها جده الحسين بن على بن ابى طالب و والده حسن العسكرى بن الامام على النقى بالنون ابن محمد التقى بالتاء ابن الامام على الرضا ابن الامام موسى الكاظم ابن الامام جعفر الصادق ابن الامام محمد الباقر ابن الامام زين العابدين على ابن الامام الحسين ابن الامام على بن ابى طالب رضى الله عنه يواطى اسمه اسم رسول الله (ص) يبايعه المسلمون بين الركن و المقام يشبه رسول الله (ص) فى الخلق بفتح الخاء و ينزل عنه فى الخلق بضمها الخ.

 

تأييدا گوييم كه شيخ در چند جاى فتوحات تصريح كرده است كه به حضور امام قائم عليه السلام شرفياب شده ‏است. علاوه اين كه رساله شق الجيب را فقط در بود آنجناب و غيبت وى نوشته‏ است.

از اينگونه كتب محرفه بسيار است كه اين عمل بسيار بسيار قبيح موجب عدم اعتماد انسان به كتب مطبوعه مى ‏گردد، و سبب سلب اطمينان بدانها مى ‏شود.

منبع: هزار و یک نکته / نکته 797

خواندن 3049 دفعه آخرین ویرایش در جمعه, 19 شهریور 1395